
คำสมาส?
คำสมาส คือ การนำคำที่มาจากภาษาบาลีสันสกฤตมารวมกับคำบาลีสันสกฤตแล้วเกิดความหมายใหม่ แต่ยังคงเค้าความหมายเดิม

รวม 50 คำสมาสที่ใช้บ่อย ๆ
กายกรรม
แยกคําสมาสเป็น กาย + กรรม (คำขยาย + คำตั้ง)
กายภาพ
แยกคําสมาสเป็น กายะ + ภาพ (คำขยาย + คำตั้ง)
กาลเทศะ
แยกคําสมาสเป็น กาล + เทศะ (คำขยาย + คำตั้ง)
กาฬทวีป
แยกคําสมาสเป็น กาฬ + ทวีป (คำขยาย + คำตั้ง)
กาฬพักตร์
แยกคําสมาสเป็น กาฬ + พักตร์ (คำขยาย + คำตั้ง)
กิจกรรม
แยกคําสมาสเป็น กิจ + กรรม (คำขยาย + คำตั้ง)
กิจจะลักษณะ
แยกคําสมาสเป็น กิจจะ + ลักษณะ (คำขยาย + คำตั้ง)
หมายเหตุ กิจจะลักษณะ
เกษตรกรรม
แยกคําสมาสเป็น เกษตร + กรรม (คำขยาย + คำตั้ง)
คณิตศาสตร์
แยกคําสมาสเป็น คณิต + ศาสตร์ (คำขยาย + คำตั้ง)
คหกรรม
แยกคําสมาสเป็น คห + กรรม (คำขยาย + คำตั้ง)
คุณธรรม
แยกคําสมาสเป็น คุณ + ธรรม (คำขยาย + คำตั้ง)
คุณภาพ
แยกคําสมาสเป็น คุณ + ภาพ (คำขยาย + คำตั้ง)
ฉัตรมงคล
แยกคําสมาสเป็น ฉัตร + มงคล (คำขยาย + คำตั้ง)
ดาราศาสตร์
แยกคําสมาสเป็น ดารา + ศาสตร์ (คำขยาย + คำตั้ง)
หมายเหตุ ดาราศาสตร์
ดุษฎีบัณฑิต
แยกคําสมาสเป็น ดุษฎี + บัณฑิต (คำขยาย + คำตั้ง)
ตัวอย่างคำสมาสที่มีการสนธิ
หมายเหตุ ตัวอย่างคำสมาสที่มีการสนธิ
ไตรทวาร
แยกคําสมาสเป็น ไตร + ทวาร (คำขยาย + คำตั้ง)
ถาวรวัตถุ
แยกคําสมาสเป็น ถาวร + วัตถุ (คำขยาย + คำตั้ง)
ทาสกรรมกร
แยกคําสมาสเป็น ทาส + กรรมกร (คำขยาย + คำตั้ง)
ธนบัตร
แยกคําสมาสเป็น ธนะ + บัตร (คำขยาย + คำตั้ง)
ธรรมศาสตร์
แยกคําสมาสเป็น ธรรม + ศาสตร์ (คำขยาย + คำตั้ง)
ธุรกิจ
แยกคําสมาสเป็น ธุระ + กิจ (คำขยาย + คำตั้ง)
บุปผชาติ
แยกคําสมาสเป็น บุปผะ + ชาติ (คำขยาย + คำตั้ง)
ประถมศึกษา
แยกคําสมาสเป็น ประถม + ศึกษา (คำขยาย + คำตั้ง)
ประวัติศาสตร์
แยกคําสมาสเป็น ประวัติ + ศาสตร์ (คำขยาย + คำตั้ง)
พัสดุภัณฑ์
แยกคําสมาสเป็น พัสดุ + ภัณฑ์ (คำขยาย + คำตั้ง)
หมายเหตุ พัสดุภัณฑ์
มหาราช
แยกคําสมาสเป็น มหา + ราช (คำขยาย + คำตั้ง)
หมายเหตุ มหาราช
มัจจุราช
แยกคําสมาสเป็น มัจจุ + ราช (คำขยาย + คำตั้ง)
ยุติธรรม
แยกคําสมาสเป็น ยุติ + ธรรม (คำขยาย + คำตั้ง)
หมายเหตุ อ่านว่า ยุด-ติ-ทำ
ยุทธวิธี
แยกคําสมาสเป็น ยุทธ + วิธี (คำขยาย + คำตั้ง)
รัตติกาล
แยกคําสมาสเป็น รัตติ + กาล (คำขยาย + คำตั้ง)
วรรณกรรม
แยกคําสมาสเป็น วรรณ + กรรม (คำขยาย + คำตั้ง)
วรรณคดี
แยกคําสมาสเป็น วรรณ + คดี (คำขยาย + คำตั้ง)
หมายเหตุ วรรณคดี
วรรษฤดู
แยกคําสมาสเป็น วรรษ + ฤดู (คำขยาย + คำตั้ง)
วิทยฐานะ
แยกคําสมาสเป็น วิทยะ + ฐานะ (คำขยาย + คำตั้ง)
ศิลปกรรม
แยกคําสมาสเป็น ศิลป + กรรม (คำขยาย + คำตั้ง)
สวัสดิภาพ
แยกคําสมาสเป็น สวัสดิ์ + ภาพ (คำขยาย + คำตั้ง)
สันติภาพ
แยกคําสมาสเป็น สันติ + ภาพ (คำขยาย + คำตั้ง)
สัมมาอาชีพ
แยกคําสมาสเป็น สัมมา + อาชีพ (คำขยาย + คำตั้ง)
สุขภาพ
แยกคําสมาสเป็น สุข + ภาพ (คำขยาย + คำตั้ง)
หมายเหตุ สุขภาพ
สุนทรพจน์
แยกคําสมาสเป็น สุนทร + พจน์ (คำขยาย + คำตั้ง)
หมายเหตุ สุนทรพจน์
สุโขทัย
แยกคําสมาสเป็น สุข + อุทัย (คำขยาย + คำตั้ง)
อดีตกาล
แยกคําสมาสเป็น อดีต + กาล (คำขยาย + คำตั้ง)
อธิการบดี
แยกคําสมาสเป็น อธิการ + บดี (คำขยาย + คำตั้ง)
หมายเหตุ อธิการบดี
อิสรภาพ
แยกคําสมาสเป็น อิสร + ภาพ (คำขยาย + คำตั้ง)
อุณหภูมิ
แยกคําสมาสเป็น อุณห + ภูมิ (คำขยาย + คำตั้ง)
อุดมคติ
แยกคําสมาสเป็น อุดม + คติ (คำขยาย + คำตั้ง)
อุตสาหกรรม
แยกคําสมาสเป็น อุตสาห + กรรม (คำขยาย + คำตั้ง)
อุบัติเหตุ
แยกคําสมาสเป็น อุบัติ + เหตุ (คำขยาย + คำตั้ง)
เอกชน
แยกคําสมาสเป็น เอกะ + ชน (คำขยาย + คำตั้ง)
คำสมาส เป็นอีกหนึ่งความรู้ที่สำคัญของภาษาไทย ศึกษาไว้เรื่อย ๆ เราจะเข้าใจความหมายและที่มาของคำได้ลึกซึ้งขึ้น